[deferred_10724201]
[deferred_63385014]
[deferred_825069372]
<_header> Coming out
[deferred_30391716], 1509 [deferred_859478894]
Het wordt tijd om open kaart te spelen. Goede vrienden, mijn familie en een handjevol oude studiegenoten weten nu waarschijnlijk al wat er gaat komen. Ik wil het u, mijn trouwe webloglezers niet langer onthouden.

Ik heb een extreem kort lontje.

Ik vlieg door het dak van mijn auto als ik in de file sta en haast heb. Denk niet dat ik bij de H&M langer dan tien minuten in de rij blijf staan om te wachten tot een extreem laks en luie caissière klaar is om mij te woord te staan. Mijn bijna-aankopen komen dan weer keurig in de schappen te liggen. Ook als het cadeautjes voor mijn jarige nichtje zijn. Als de printer dienst weigert, krijg ik meedogenloze martelneigingen. Een instantie die belooft terug te bellen en deze afspraak verzaakt? Ook een omstandigheid waarin mijn gewoonlijk opgeruimde humeur tot het nulpunt zakt.

Gisteren ging ik met mijn lief naar de Vliegende Panters in het Circustheater. Een plezierige situatie waar men zich doorgaans prettig bij voelt. Een kopje koffie alvorens het evenement begint, maakt deel uit van de voorpret. Maar dat is mijn bescheiden mening. Het barpersoneel dacht daar blijkbaar anders over en negeerde ons zo natuurlijk, als waren we onzichtbaar.

Dan maar geen koffie!

Ik probeerde er echt het beste van te maken. Mijn lief en ik zochten geduldig naar onze stoelnummers *lekkere logische volgorde hier!* en daalden uiteindelijk neer op onze stoelen. Het meisje dat naast me zat, was echt heel spontaan. Ze praatte genoeglijk met iedereen die om haar heen zat. Ik weet nu waar ze woont, wat voor werk ze doet, dat ze bij Tarzan is geweest vorige week en dat ze de Vliegende Panters al heel vaak heeft gezien. De mensen achter ons gingen het gesprek met haar aan en ik hoefde gelukkig geen woord te missen van hun conversatie. Ze had een hele harde stem, zodat ik niet meer naar mijn lief hoefde te luisteren. Ik kon hem toch niet meer verstaan. Een levendig typje hoor, dat meisje. Als ze weer eens ging verzitten, schommelde mijn stoel gezellig mee. Het was ook heel fijn dat ze vantevoren al aankondigde welk stukje er zou gaan komen en wat zij daar van vond. Ik zou maar eens verrast worden, nietwaar?

Kan ik u nog wel iets vertellen over de Vliegende Panters? Natuurlijk. Aanrader. Gaan.

Want ook daarover wil ik open kaart met u spelen. Zij waren Briljant.
[deferred_1036097147]